Friday, 12 August 2011

കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയം


ഈ സമൂഹത്തോട് ഞാന്‍ പറയാന്‍ കൊതിച്ച എന്‍റെ വാക്കുകള്‍....!

ഹേ, മനുഷ്യ...,
നിന്‍റെ കാമം വെളിപ്പെടുത്താന്‍
വിധിക്കപ്പെട്ടവളല്ല സ്ത്രീ....

കേരളം, ഇന്ന് കാമത്തിന് വിലപ്പറയുന്ന നാട്...

കാമ സുഖത്തിനായി
ഒരു അച്ഛന്‍ കണ്ടെത്തിയത്
സ്വന്തം മകളെ..,
ഒരുവള്‍ കാമത്തിന്‍റെ
ബാല പാഠങ്ങള്‍ പഠിച്ചത്
അവളുടെ അമ്മയില്‍ നിന്ന്...
ഇതുപോലെ
സഹോദരങ്ങളില്‍ നിന്നും, കൂട്ടുകാരില്‍ നിന്നും
അങ്ങിനെ ഒരുപാട്...
ഇതെല്ലാം നാം അറിഞ്ഞ സത്യങ്ങള്‍
അറിയാത്തത് അതില്‍ കൂടുതല്‍.....
കേരളം ഒരു ഭ്രാന്താലയം,
കാമ വെറിപൂണ്ട ഭ്രാന്താലയം......!

എന്നിലെ പ്രണയം


പ്രണയം പൂക്കുന്ന
കൗമാര കാലത്ത്
തോരാതെ പെയ്യുന്ന മഴയില്‍
ആദ്യമായി അവളെ ഞാന്‍ കണ്ടു...
അവളുടെ നീല കണ്ണുകള്‍
എന്നില്‍ ആകര്‍ഷണം ഉണ്ടാക്കി
ആ ആകര്‍ഷണം പിന്നീടെപോഴോ
എന്നില്‍ പ്രണയമായി മാറി
പലപ്പോഴും ഞങ്ങള്‍ കണ്ടുമുട്ടി
പക്ഷെ എന്‍റെ മൗനം
അവളെ എന്നില്‍ നിന്നും അകറ്റി...
ഞാന്‍ പറയാന്‍ മറന്നതും,
അവള്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ കൊതിച്ചതും
എന്‍റെ പ്രണയം.....!

ഈ മയക്കം മൃതിയിലേക്ക്.


ഇന്നലെ മയങ്ങുന്ന നേരം
ഒരു വെള്ളിനക്ഷത്രത്തിന്റെ ശോഭയോടെ
അവള്‍ എന്നിലേക്ക്‌ വന്നു...
പൂര്‍ണ്ണ ചന്ദ്രന്‍റെ നിലാവില്‍
താരങ്ങളെ സാക്ഷിനിര്‍ത്തി
എന്റെ ഹൃദയം അവള്‍ക്കായി തുറന്നു..
അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതിചായയില്‍
അവള്‍ എന്നോട് മന്ത്രിച്ചു
നിന്‍ പ്രണയം
എനിക്ക് അന്ന്യമാന്നെനു....
നീലാകാശം കാര്‍മേഘം കൊണ്ട് മൂടിയപ്പോള്‍
വാനില്‍ പാറി നടന്ന പറവയ്ക്ക്
യാത്ര ദുഷ്കരമായി തോന്നി...
ഈ മയക്കം ഇനി മൃതിയിലേക്കു.......



Thursday, 4 August 2011

കലാലയ സ്മരണകള്‍.


കലാലയം
അമ്മ പറഞ്ഞൊരു ദേവാലയം...
ആദ്യമായി കലാലയ പടി കയറുമ്പോള്‍
സന്തോഷം വിതുംബിയിരുന്നു.....
ഇസ്തിരിയുടെ ചൂടേറ്റ
പുതു വസ്ത്രങ്ങളും,
നിറങ്ങള്‍ കൊണ്ട് ഭംഗിയാര്‍ന്ന കുടയും,
പുതു മണമുള്ള പാഠപുസ്തകങ്ങളും...
എല്ലാം എനിക്ക് പുതുമയുള്ള
അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു.....

ആ കലാലയ പടികളിലൂടെ
ഞാന്‍ തിരിച്ചു നടന്നപ്പോള്‍
എന്‍റെ മനസ്സ് അറിയാതെ ഇടറിയിരുന്നു....
കലാലയം എന്നില്‍ നിന്നും
വളരെ അകലെയായി...
മയില്‍‌പ്പീലി കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി
മാറ്റിവച്ച പുസ്തക താളുകള്‍......

കലാലയ മതില്‍കെട്ടിനുള്ളില്‍
ഞാന്‍ സംസ്കരിച്ച
എന്‍റെ കലാലയ സ്മരണകള്‍...........!

ബാല്യക്കാലം


അറിയാതെയാനെങ്ങിലും
ആസ്വദിക്കാതെ പോയ ബാല്യം
വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കൊണ്ട്
സന്തോഷം തീര്‍ത്ത ബാല്യം..
ഒപ്പം നടക്കാനും കളിക്കാനും
കുറേ കൂട്ടുക്കാര്‍
മനസ്സില്‍ കള്ളങ്കമില്ലാത്ത കൂട്ടുക്കാര്‍...
ഒന്നിച്ചു നടന്ന ആ പാദയോരങ്ങളില്‍
തനിച്ചു ഞാന്‍ നടന്നിടുമ്പോള്‍
ഓര്‍ക്കുന്നു ഞാന്‍ ആ ബാല്യകാല സ്മരണകള്‍....
ഓര്‍മയില്‍ എന്നും
മറക്കാതെ സുക്ഷിക്കാന്‍
സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തൊരു
കലാലയ ജീവിതം...
വെറുതെയനെങ്ങിലും ഞാന്‍ ഒന്ന് ചോദിപ്പു...
തിരിച്ചു നല്‍കീടുമോ
എന്‍റെ ആ ബാല്യകാലം...?



സ്വപ്നം



ഞാന്‍ കാണുന്ന സ്വപ്നത്തില്‍
എന്നും നീ ഉണ്ടായിരുന്നു...
നിന്‍ മുഖവും, നിന്‍ പുഞ്ചിരിയും,
നീ എന്റേതെന്നു മന്ത്രിച്ചു...
സ്വപ്നത്തില്‍ മാത്രം
നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു..
നിന്‍റെ സ്നേഹം എനിക്ക്
വെറും സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു....
ഈ സ്വപ്നത്തില്‍ ഞാന്‍
വെറുതെ മോഹിച്ചുപോകുന്നു
ഈ രാത്രിയെങ്ങിലും ഒന്ന് പുലരാതിരുന്നെങ്ങില്‍....!