കരിപ്പിടിച്ച സന്ധ്യയില്
അവള്, കൂട്ടിനു നിഴല് മാത്രം
ഭയം അവളില് കടന്നുക്കൂടി
നെഞ്ചിലെ ഇടിപ്പിനു വേഗതയേറി.
വഴിയില് കാത്തുനിന്ന
ചോരകണ്ണുള്ളോരു കാട്ടാളന്
അവളിലേക്ക് പറന്നടുത്തു.
ഏതിര്ക്കാന് ശ്രമിച്ച കൈകള്
ഇരുവശത്തേക്കും വകഞ്ഞുമാറ്റി.
കരയാന് കൊതിച്ച ചുണ്ടുകളെ
കീഴടക്കി, നീരുകുടിച്ചു.
നഖങ്ങള് മാറില് ചിത്രം വരച്ചു.
മടിക്കുത്തില് ഒരിറ്റു
ശുക്ലം തെറിപ്പിച്ചു,
കല്ലുകൊണ്ട് ശിരസ്സ് തകര്ത്ത്
അവന് ഓടി മറഞ്ഞു.
അവള്ക്കു മുന്നില് ഒരു കവാടം,
അനന്തതയിലേക്ക്, അനശ്വരതയിലേക്കുള്ള
മരണത്തിന്റെ വാതായനം....!!!!!
No comments:
Post a Comment